«نه از اعدام میترسند، نه از شکنجه.»
این جمله، خلاصهٔ وضعیت امروز ایران است. نسلی که آزارش به مورچه هم نمیرسید، با حذفشدن از آینده به جایی رسیده که تنها خواستهٔ باقیماندهاش این است: «خواب و آرام را بر قاتلان حرام کنند.»
قتل فجیع حمیدرضا رجبزاده، مدّاح سرکوبگر — و روز شنبه، حذف دیگری در سنندج: سالار رنگآمیز، از اوباش وابسته به سپاه با نقش در سرکوب دیماه، به ضرب گلولهٔ افراد ناشناس کشته شد. نامی که پیشتر مخالفان رژیم برای یافتنش فراخوان داده بودند.
اگر این خبرها درست باشد، پیام روشن است: خشم و نفرت از حکومت و عطش انتقام به بیسابقهترین سطح در تاریخ معاصر ایران رسیده است. سرکوب، امنیت نیاورد؛ فقط ترس را جابهجا کرد.
اما یک هشدار هم هست: خشمی که از مسیر سرنگونی منحرف شود، سرمایهٔ مبارزه را میسوزاند. تشخیص این مرز، کار امروز ماست.
📌 ذخیره کنید و نظرتان را بنویسید: این موج «حذف مأموران سرکوب» نشانهٔ فروپاشی است یا خطر انحراف؟
———#ایران #مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #سنندج #دیماه #اعتراضات_ایران #سرکوب #سپاه #نه_به_اعدام #انقلاب_ایران #کردستان #IranProtests #MahsaAmini #WomenLifeFreedom #FreeIran #IranRevolution #Sanandaj #IRGCterrorists #StopExecutionsInIran #HumanRights #IranNews #Kurdistan #RegimeChange #IranUprising #PoliticalAnalysis