اشک برای قتل‌عام دی‌ماه

«هنوز هم که فکرش را می‌کنم، اشک تو چشمام جمع می‌شود.» مازیار جزنی از روزهای دی‌ماه می‌گوید؛ از لحظه‌ای که تصاویر قتل‌عام رسید و دیگر نتوانست پشت کامپیوترش بنشیند و کار کند. در شهری که هیچ ایرانی‌ای را نمی‌شناخت، شنید تجمعی هست. خودش عکس شاهزاده رضا پهلوی را در اینترنت پیدا کرد، خودش برد چاپ کرد، و چون باران می‌آمد گفت رویش پلاستیک بکشند. از یک ابزارفروشی پلاکارد ساخت و 11 ژانویه، تنها، رفت مقابل سفارت جمهوری اسلامی. این روایت، تصویر دقیق همان چیزی است که یک اعتراض را از یک احساس شخصی به یک حرکت جمعی تبدیل می‌کند: یک نفر، یک پلاکارد، بدون هیچ آشنایی. 👉 شما اولین‌بار کجا و با چه پلاکاردی به خیابان آمدید؟ در کامنت‌ها بنویسید. 🔔 گفتگوی کامل با مازیار جزنی و ایرج مصداقی را از لینک بایو ببینید. ———#دی_ماه #قتل_عام_دی_ماه #مازیار_جزنی #ایرج_مصداقی #رضا_پهلوی #ایران #اعتراضات_ایران #دادخواهی #شاهزاده_رضا_پهلوی #ایرانیان_خارج_از_کشور #تجمع_اعتراضی #نه_به_جمهوری_اسلامی #Iran #IranProtests #DeyMonth #MaziarJazani #IrajMesdaghi #RezaPahlavi #IranianDiaspora #NeverForget #HumanRightsIran #JusticeForIran #IranRevolution #FreeIran #Podcast #Reels